Η πιο δύσκολη «ραφή» που κλήθηκα να κάνω...
- Vale Ntina

- 10 Ιαν
- διαβάστηκε 1 λεπτά
Έγινε ενημέρωση: πριν από 5 ημέρες

Σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου για τα αμέτρητα μηνύματα και το ενδιαφέρον σας. Μου λείψατε πολύ.
Ο λόγος που απέχω τον τελευταίο χρόνο είναι μια σοβαρή περιπέτεια υγείας. Μια επιπλοκή με φαρμακευτική αγωγή μου προκάλεσε μυοπάθεια και νευροπάθεια, επηρεάζοντας κυρίως τη δεξιά μου πλευρά.
Τον τελευταίο μήνα κατάφερα να σταθώ ξανά στα πόδια μου και να περπατάω καλύτερα. Όμως, το δεξί μου χέρι —το χέρι που δημιουργεί— δυσκολεύεται ακόμα. Η μεγαλύτερη μάχη μου αυτή τη στιγμή είναι να μπορέσω να πιάσω ξανά τη βελόνα. Ακόμα μου φαίνεται αδύνατο, αλλά δεν το βάζω κάτω.
Σας ζητώ λίγη ακόμη υπομονή. Ονειρεύομαι τη στιγμή που θα πιάσω ξανά το ύφασμα και θα δημιουργήσουμε μαζί. Μέχρι τότε, σας στέλνω την αγάπη μου!
Η ΠΡΟΟΔΟΣ 24\1\2026
«Τα νέα είναι πολύ ενθαρρυντικά! Τα πόδια μου βρήκαν ξανά τον ρυθμό τους και περπατώ πλέον με σιγουριά. Τώρα δουλεύω με την ίδια υπομονή για να επαναφέρω την πλήρη ευκινησία στα χέρια μου. Κάθε μέρα είναι ένα βήμα —κυριολεκτικά και μεταφορικά— πιο κοντά στην πλήρη επιστροφή μου!»
Η πρόοδος: «Το περπάτημα κατακτήθηκε! Τώρα η προσοχή μου είναι στις λεπτομέρειες, ώστε τα δάχτυλά μου να αποκτήσουν ξανά τη γνωστή τους δεξιοτεχνία.»
Η αναμονή: «Ετοιμάζω την επιστροφή μου προσεκτικά. Μόλις ο αντίχειρας και ο δείκτης ακολουθήσουν τον ρυθμό των ποδιών μου, θα είμαι έτοιμη για τα επόμενα σχέδιά μου.»
«Βρίσκομαι στη φάση της προετοιμασίας! Συγκεντρώνω τα υλικά μου, ταξινομώ τις κλωστές μου και δίνω νέα ζωή σε εκλεκτά μάλλινα. Το χέρι μου προπονείται πάνω στην ποιότητα και σύντομα η δημιουργία θα πάρει τη σκυτάλη από την προετοιμασία.»









Σχόλια